Mobilhomes, breed & zwaar

Vakantieplannen? Je zinnen gezet op een trip met de mobilhome of camper? Ik zou zeggen: doen! Jaja, ik weet het: ‘t is een subscène en met name opoes en omoes rijden met hun mobiele huisjes Europa rond. Maar toch: een aanrader… zelfs met kinderen. Het allerleukste vind ik dat je zelfe bepaalt hoe lang je rijdt, waarheen je gaat en hoelang je er blijft. Het is goed al een rode draad te hebben, maar het toeval en de moment zijn zeker zo belangrijk. Voorwaarde is wel dat je je goed voorbereid, niet alleen praktisch, maar ook ‘mentaal’ zullen we maar zeggen 🙂

Al wie in het dagelijks leven rondhost met een kleine vierwieler, kan voor ‘t zelfde geld immers nog niet goed manouvreren en avanceren met zo’n bak van meer dan 7 meter lang.

Bij Alpha Motorhomes weten ze dat maar al te goed. Tijdens de info-sessies die de firma houdt in het voorjaar, wordt daar redelijk wat aandacht aan besteed.

Maar wij hadden het wel vlaggen natuurlijk. Dag 1, we waren nog niet eens in zweden, moesten we het stellen zonder rechterspiegel. Hans reed gewoon te dicht tegen een busje dat langs de baan geparkeerd stond en waarvan de spiegel ook redelijk ver opzij stak. Nog een geluk dat het kleine dodehoekspiegeltjes niet uit de houder was geknald, of we hadden écht in de penarie gezeten. Uiteindelijk hebben we de hele trip zonder die grote spiegel afgelegd.

Een paar dagen later had ik het spek aan m’n been. Op het eiland Vasö wilden we de mobilhome parkeren in de buurt van een natuurpark om er een fietstocht te maken. Maar het grasperkje (het gras net afgedaan en duidelijk aangegeven met de P van parking) was eerder een zompig moerasgebiedje. Ik had dieje mobilhome nog niet stilstaan of hij was al 15 cm gezakt. Een camping-verantwoordelijke uit de buurt heeft er met de hulp van een bulldozer toch een uur over gedaan om ons uit die benarde sitiuatie te redden. Wat ik ervan geleerd heb: verzint eer ge begint, en gene paniek.

Wat we ook een paar keer voorgehad hebben is dat we bij het pakken van een bocht nog een stuk borduur meepakten met alle gehots, geknots en gebots van dien.

Zorg ook altijd dat alles wat los hangt en/of ligt op de één of andere manier vaststaat voor je vertrekt. Meer dan eens is de ijskastdeur opengevlogen. En natuurlijk moet de waterpomp af staan en de gasfles dicht staan als je rijdt. Het zijn dat soort praktische beslommeringen waar ge op zo’n verlof mee geconfronteerd wordt 😉

Parkeren en/of  verplaatsen doe je ook niet in 1-2-3. Best iemand uit de wagensturen om te gaan kijken en aanwijzingen geven. Roepen helpt trouwens niet. Eens hard op de bak slaan vanachter is beter om het stop-teken te geven.

Misschien toch nog even dit over Alpha Motorhomes: niks dan lof. Zowel bij het bestellen, het huren, de info-sessies, de last achteraf met de kapotte spiegels en na de inbraak (later meer)… zij zijn altijd zeer professioneel en to the point gebleven. De wagens die zij vehuren zijn trouwens spikspinternieuw. Onze Fiat Ducato had geen 9000 km op de teller. Een service om U tegen te zeggen. Langs de andere kant: de prijs is er ook naar. Voor 700 zuurverdiende eurokes kom je een week ver. Wie langer dan twee weken gaat moet niets bij betalen voor de km en er is ook geen afstandsbeperking (maar je moet wel de brandstof zelf betalen uiteraard en ik kan je verzekeren dat zo’n ding zuipt).

Trouwens, als je van plan bent een rijdend huis te kopen, dan heb je de mogelijkheid een optie te nemen waarbij je niet alleen een interessante korting krijgt, maar ook nog eens je vakantie terugbetaald krijgt als je de wagen eerst een seizoen laat verhuren door Alpha.

Nog iets: een gps is onontbeerlijk, maar het is heel leuk om ook een echte papieren kaart bij te hebben. Die kan je dan voor je vertrek of de avond voordien ofzo uitklappen op de tafel en dan kan je zo haast in levende lijve en op echt papier zien waar je naartoe gaat, waar je vandaan komt en wat de verhoudingen zijn. In Zweden is dat geen overbodige luxe aangezien dat land immens groot is. De lengte van Zweden van kop tot teen zullen we maar zeggen komt overeen met de afstand Antwerpen – Sicilië …

Wat ik de volgende keer zeker mee zou nemen: een kruimeldief (want zo’n mobilhome is dus binnen de kortste keren dirty as hell), een goei mat en misscchien zelfs een los trapke zo, Wat ik minder zou meenemen: kleren ( je hebt echt weinig nodig, zeker als je om de week eens gaat water en elektriciteit tanken op ene grote camping waar ook een washok is).

Waoroem?

Ik heb een tip voor de verzekeringsmaatschappijen. Alé, eigenlijk heb ik eerst een vraag: waarom laten ze het groene verzekeringsbewijs dat je jaarlijks aankrijgt en in je auto moet bewaren niet overlappen qua datum? Nu moet ge altijd twee examplaren in dat mapje in het handschoenkastje steken omdat ge het bewijs op 16 juni aankrijgt, terwijl het oude nog goed is tot 30 juni en het nieuwe pas op 1 juli. Wat ik zou doen: laat het exemplaar van jaar a doorlopen tot 7 juli en laat het exemplaar van jaar b al beginnen op 1 juni. Of maak ik het te moeilijk?

Reactie-modus

Een baby van elf maanden uit Kessel-Lo is gestorven door de verstrooidheid van haar vader. Die was vergeten dat het meisje in zijn wagen zat en parkeerde de auto ‘s ochtends aan zijn werk. Pas ’s avonds laat werd het dochtertje opgemerkt. Alle hulp kwam te laat.

,,Hoe is dat toch mogelijk!!?? Zoiets zou bij mij niet gebeuren’’, klinkt het links en rechts. Maar is dat wel zo?

Gruwelijk, dat wel. En onvoorstelbaar. Wat maken die ouders nu mee? Hopelijk is hun relatie sterk genoeg om dit te overleven.

Is dit te begrijpen? Ja en nee. Je moet ‘t uiteraard eerst meegemaakt hebben om het volledig te begrijpen. Maar ik heb vanmorgen in de auto (op weg naar het werk, zonder baby op de achterbank) toch héél aandachtig zitten luisteren toen die professor Compernolle vertelde dat zoiets ‘perfect’ te verklaren is.

Volgens die Compernolle zijn er 3 oorzaken:

  1. de mens kan niet multitasken (ook niet de vrouwen)
  2. de slimste mensen doen domme dingen onder stress (bedrijven moeten voorkomen dat stress dom maakt)
  3. veel mensen zijn vaak 100% van hun tijd ‘connected’, ‘always on’ zeg maar – en velen zijn niet constant bereikbaar, ze willen  – de hersenen doen op die manier niets anders dan reageren, reageren, reageren, … zonder nog pro-actif vooruit te denken.

Compernolle maakt de vergelijking met het jongleren. Wie constant 6 ballen in de lucht wil houden, laat wel eens een steek (bal) vallen. En als ‘t dan net een kristallen bal is (iets van héél veel waarde) in plaats van zo’n plastieken gedrocht (de 101 kleine en in het licht van het leven en de liefde onbelangrijke zaken) …

Staycation

Vakantie in eigen stad, het is eens wat anders. Naar het toeristenbureau op de Grote Markt dan maar. Voor 0,50 euro kan je 2 historische stadswandelingen kopen (de typ- en schrijffouten krijg je er gratis bij; wie online gaat en de bijhorende url visitantwerpen.be intypt zal trouwens zien dat die site gewoon niet bestaat).

Maar goed, voor ge het weet zijt ge vertrokken voor een tocht van 2 uur door de stad waar ge nu al zo’n 15 jaar woont. In Stockholm, Parijs, Valencia, New York, Amsterdam, … malen we kilometers, waarom zouden we dat eens niet in Antwerpen doen hé?

En wat hebben we geleerd (en onthouden): dat de Stadswaag dateert van de 16e eeuw en dat vroeger op het midden van het plein een groot gebouw stond waar de koopwaren werden gewogen om stadsrechten op te heffen. Zouden de studenten dat weten als ze ‘s nachts zat terug naar hun kot waggelen?

Vergeet zeker niet een lekker biertje te drinken in afspanning ‘t Waagstuk als je dit deel van Antwerpen (centrum) bezoekt. Je kan er ook lekker eten. Wel opletten als je op het terras gaat zitten, want het is niet meteen duidelijk welke tafels bij welk café horen. En als je je zinnen hebt gezet op een La Trappe Quadrupel waarvan dan blijkt dat ze die in het aanpalend café niet hebben, dan is dat om je kl…. op te freten.

Tabula Rasa

Het contrast kon eigenlijk niet groter zijn: aan de ene kant de herinnering aan de zalige én rustige (ondanks de wegenwerken), kilometerslange baan naar Särna in Noord-West Zweden; daartegenover de weerzin die de stroom van (lelijke) auto ’s en vrachtwagens opwekken als ik op de grijze ring rond Antwerpen rijdt.

Op dat moment is het donderdag 18 juni, bijna half elf in de voormiddag. Zo’n 20 dagen eerder liet ik de Scheldestad achter mij om samen met Hansjepansje, Johannus en Céleste het verre Zweden te gaan ontdekken.

Een hele tijd daarvoor had ik de beslissing genomen om na dat avontuur de draad terug op te nemen en terug met de regelmaat van de klok te gaan publiceren op deze blog. Meer nog, eigenlijk was ik van plan om quasi-rechtstreeks verslag uit te brengen. Maar praktische probleempjes en vooral tijdsgebrek staken daar al gauw een stokje voor.

Het laatste deel van de reis moest ik het trouwens zonder mijn laptop stellen, aangezien enkele snoodaards het nodig vonden in te breken in onze mobilhome terwijl we gezellig in het stadium van Gothenburg van een Monster Jam-spektakel aan het genieten waren. Meer daarover later aangezien het voorval tch een grote indruk op me had achtergelaten, ook al maakten ze naast enkele persoonlijke spullen (cd’s, wind jackets) vooral mijn (nieuwe) Microsoft-laptop buit.

reset-button[1] Een beetje minder Facebooken, Twitteren en mails checken dus. De automatische piloot waarop ik de laatste maanden doorreed, kon trouwens ook wel wat rust gebruiken. Afstand van de dagelijkse sleur, zoiets. Niet dat ik niet binnen de kortste keren terug in de maalstroom zal zitten, maar zo resetten kan wonderen doen. Het geeft je de ruimte om letterlijk en figuurlijk afstand te doen van de dingen en todo’s die eigenlijk in de weg staan van wat je écht graag doet, hoort, leest, leert, …

Trouwens, al wie eens echt ‘weg’ wil, raad ik aan om richting Noorden te rijden. Of nee, toch maar niet, Scandinavië mag ook niet té populair worden hé. Dus ja, het is er pokkeduur, er vliegen vleesetende muggen en nee, de mensen (met name de blonde vrouwen) zijn niet knapper dan hier 🙂

Hoe dan ook, de komende weken ga ik aan de hand van foto’s, anekdotes, websites, herinneringen, uitspraken, titels, … het relaas proberen te doen van onze trip.

De titel van ‘t volgende stuk gaat zijn: Mobilhomes, breder dan je denkt.