Hotel ‘Swindl’

Voila, we zijn weer thuis. Met beide voeten op Vlaamse bodem. De skitrip naar Oostenrijk was dik de moeite waard. Er ligt zeer veel sneeuw. En op de koop toe hebben we twee dagen zon-zon-zon op onze snoet gehad.

Nog een meevaller was de (her)ontdekking van de Stubai-gletsjer. Met nog geen 90km pistes, niet meteen het grootste gebied in Tirol. Maar door de ligging en de lengte van de afdalingen wél de moeite waard voor boarders, racers en carvers.

Het enige échte minpunt van afgelopen week was het hotel, iets wat ik in 10 jaar nog nooit heb meegemaakt. Toegegeven, als je de goede zorgen van Hotel Hohenhaus in Hintertux gewend bent, dan leg je de lat zeer hoog. Maar er is een minimum aan service dat je mag verwachten. Hotel Kindl in Milders lapt dat allemaal aan z’n laars.

Eigenlijk hadden we zelf beter moeten weten, enkele maanden geleden. Een totaalprijs van 540 euro per persoon voor 6 dagen half pension, skipas (140 euro) inbegrepen is goedkoop voor een 4-sterren-hotel. Té goedkoop, zeker als je ook nog eens geen voorschot moet betalen.

Gevolg: een dag voor het vertrek belt ‘Frau Kindl’ doodleuk op met de boodschap dat ze geen kamers heeft voor ons. Nadat we hebben bevestigd dat we wel degelijk op de afgesproken dag zullen arriveren, verzekert ze ons van een oplossing (appartement/ander hotel/…) én ‘ein Wiedergutmachung’ in de vorm van een upgrade.

En inderdaad, na een rit van 10 uur (de Fernpass is altijd een slecht idee, maar soit), krijgen we wél nog een koude (avond)schotel, maar geen definitieve kamer. We zijn echter niet de enigen die (tijdelijk) moeten verkassen. Een groepje Duitse vrienden is duidelijk niet opgezet met de lange wachttijden aan de receptie. Een Russische familie heeft het zaakje na 5 minuten al door en schakelt meteen over op maffia-mode.

De eerste nacht slapen we aan de overkant van de straat in een mooi, ruim en behoorlijk modern appartement (ook eigendom van de familie, gegroepeerd onder de noemer Bergidyll Hotels) aan de overkant van de straat. Tegelijk krijgen we garantie dat een dag later wel degelijk in de gereserveerde Komfortzimmer zullen kunnen intrekken. Eén van de hotelmedewerkers raadt ons aan om ‘s avonds als we van de eerste skidag terugkeren eerst de sleutels te komen halen zodat we nadien kunnen verhuizen, uitpakken, verfrissen en rustig eten en relaxen.

Zogezegd, zogedaan. We krijgen kamers 253 en 254. Alleen, het zijn niet de Komfortzimmer die we gereserveerd hebben. Laat staan dat we de upgrade gekregen hebben die de eigenares ons beloofde. Ik besluit wijselijk van de hotelbediende te negeren en recht op de eigenaresse af te stappen. Ze heeft meteen door dat ik me niet zomaar laat afschepen. Op nauwelijks een hal uur tijd laat ze me 5 kamers zien waaruit we kunnen kiezen. Maar geen enkele voldoet aan de voorwaarden die we op voorhand bespraken, laat staan dat het om een upgrade gaat. Pas na lang aandringen gaat ze akkoord om de eerste nacht niet aan te rekenen. Ik ga akkoord, op voorwaarde dat we ook nog een betere plaats krijgen in het restaurant. Frau Kindl drukt me op het hart dat alles in orde komt en dat ik op de dag van het vertrek alles met haar moet ‘regelen’.

We installeren ons en de dagen vliegen voorbij. Eerlijk is eerlijk: het (avond)eten is lekker. Alleen het ontbijt had voor een 4-sterren-hotel nog iets uitgebreider mogen zijn.

D-day. Voor ik een laatste keer ga ontbijten, loop ik langs de  receptie. Frau Kindl is al aanwezig en geeft de receptioniste meteen de nodige instructies. Ze is onze ‘dea’l’ niet vergeten. Wat ze niet weet is dat ik intussen contact heb gehad met een kempenaar die in Stubai woont. Hij wist meteen wat er aan de hand was toen we de naam ‘Kindl’ uitspraken. Overboekingen, da’s blijkbaar  het toverwoord van het hotel. Ze bieden enorme kortingen en scherpe prijzen aan. Vervolgens plaatsen ze de overtollige klanten in appartementen, pensions en hotels in de buurt, al dan niet eigendom van dezelfde groep. Om de pijn te verzachten, krijgen gasten een zoethoudertje toegestopt: 2 flessen Schnapps. Dat die vlieger bij mij niet op zou gaan, had ik op dag 2 al laten weten. Die korting zouden we ook effectief krijgen.

Maar da’s nog niet alles: aangezien we ons officieel niet ingeshreven hadden in het hotel, stonden we ook niet geregistreerd bij de toeristische dient. Toen ik bij de afrekening ook nog eens 12 euro Ortstax op het factuur zag staan, weigerde ik die te betalen zolang we ons ook niet officieel ingeschreven hadden. Frau Kindl probeerde me eerst nog diets te maken dat die belasting verplicht was. Pas toen ze doorhad dat ik die 24 euro alleen zou betalen als zij ze ook zou aangeven bij de gemeente, betaalde ze me ze zonder 24 euro zonder al te veel morren uit haar eigen zak in cash terug. Zo maak je wit geld dus zwart 🙂

Uiteindelijk hebben we 490 euro per persoon betaald.

Moraal van het verhaal: laat Hotel Kindl in Neustift wijselijk links liggen. De eigenares (en het personeel) deugen niet. Ze zetten niet alleen de klanten, maar ook de gemeente Neustift in de zak.

Technorati Tags: ,
Advertenties

2 thoughts on “Hotel ‘Swindl’

  1. kurt das iets voor peeters en pichal 🙂 en gij hebt al het werk al gedaan ze moeten gewoon voorlezen en bellen naar die afzetster, mssch word je dan wel ereburger van dat skioord, al kan persona non grata ook natuurlijk 🙂

  2. Onvoorstelbaar. Wat zijt gij een zeikerd. Heeft u een dure skivakantie gehouden en gaat u doorzeiken omdat er iets gebeurd is wat niet in uw vocabulaire past. Typisch zo’n geval van bloed ruiken. Prima gegeten en geslapen maar er is ruis op de lijn en u wilt dan bloed zien. Duidelijk niet tevreden te krijgen. Zeker ongelukkig in uw huwelijk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s