Goeiemorgen ‘s morgens!

Ik beken. Ik ben een ochtendmens. Tenminste, als het voornaamste criteria is: wie ‘s ochtends fris en vrolijk uit het bed springt. Een en ander zou te maken hebben met onze biologische klok. Met name de stoffen melatonine en cortisol blijken bepalend te zijn. De eerste, waarvan de aanmaak is gekoppeld aan blootstelling aan licht, zorgt voor een goede nachtrust terwijl het niveau van de tweede stof ‘s morgens blijkbaar het hoogst is en je alerter doet wakker worden. Heel (bio)logisch allemaal.

goodmorning

Maar er hangen ook gevolgen aan vast, zo blijkt uit recent onderzoek. Zo zouden ochtendmensen makkelijker carrière maken dan avondmensen (omdat ze proactiever zijn). Het gezegde ‘De wereld is aan zij die vroeg opstaan’, lijkt dus toch te kloppen, al moet ik dat nog aan den lijven ondervinden… Verklaring: ochtendmensen halen de beste resultaten op school, wat de weg vrijmaakt om te worden geaccepteerd aan de betere universiteiten, wat op zijn beurt weer tot interessantere jobaanbiedingen leidt. Bovendien zouden ochtendmensen problemen anticiperen en minimaliseren terwijl vondmensen van hun kant zijn doorgaans wel intelligenter, creatiever, humoristischer en extroverter dan hun ochtendlijke collega’s, die dan weer uitblinken door hun optimisme, proactief denken en hun zin voor detail.

Ok, maar wat zijn we daar nu mee eh? Want iedere vogel zingt zoals ie gebekt is, dat valt niet echt te veranderen. Toch kunnen bedrijven, werkgevers en people managers met deze kennis een voordeel doen: als je rekening houdt met de cyclus van elke werknemers, het ritme van elke individu accepteert en de mensen de mogelijkheid geeftzo efficiënt mogelijk te functioneren, ongeacht het moment waarop dat gebeurt en die aanpak bovendien combineert met een gezonde arbeidsethos en verantwoordelijkheidsgevoel van de kant van de werknemer, dan is de sky the limit! NWOW noemen ze dat, New World Of Work.

Jeugdsentiment

Voila, hier gaan we weer!

Fans van kinderboeken in de zaal? Een paar dagen al zit ik te bladeren, lezen en kijken in het kinderboek Kabouterstad (uitgegeven door Mulder & Zoon en geïllustreerd door Nans van Leeuwen).

Sinds zondag is het boek terug van mij. Terug, want P.R. uit Dessel had het onlangs voor enkele centiemen op de kop getikt in een Kempische kringloopwinkel. Niet zozeer omdat ze het per sé wilde hebben, maar wel omdat op pagina 2 in hanenpotengeschrift mijn naam in stylo stond geschreven …

En inderdaad, nu de tekeningen, de tekst, de verhaallijn mijn kribbelkrabbel-naam, de geur, … een paar dagen ingewerkt hebben op wat ooit eens was en ik wat heb kunnen wroeten in de kelders van m’n geheugen, komt een en ander me steeds bekender voor. Zalig!

Het verhaal begint zo (wie graag het vervolg leest, ping me!):

Heel ver hier vandaan – zo ver, dat je er wel nooit zult komen – ligt Kabouterstad. Daar wonen de kabouters heel gezellig bij elkaar. Het gaat er net toe als in de stad of het dorp, waar je zelf woont, alleen is alles er veel kleiner …

€ 1000? Met plezier!

Het zou me niets verbazen moesten alle (zware) criminelen uit de wereld een voorkeur hebben om veroordeeld en opgesloten te worden in België. Waar elders maak je immers nog kans om te ontsnappen? In de VS, maar zeker in Azië en Zuid-Amerika, is het binnen de muren gevaarlijker dan erbuiten en mag je van geluk spreken als je levend je termijn mag uitzitten.

Maar goed, gisteren was het dus weer zover: een 3-tal zware jongens nam de benen uit ‘t gevang van Brugge. Allé, ze vlogen met een zucht is misschien toepasselijker …De manier waarop en het feit dat het niet de eerste keer is, doen mij toch écht de wenkbrauwen fronsen hoor.

Strafste van al: op de binnenkoer zou een gevangene nog voor de helikopter landde met een wapen gezwaaid hebben. Ook het vermelden waard: binnen een mum van tijd stonde een twintigtal gevangenen rond de helikopter en geen enkele cipier … En last but not leéast: een 22-jarige medeplichtige bleef in de gevangenis achter omdat het toestel anders te zwaar was om op te stijgen … Is dat geen materiaal dat smaakt om verfilmd te worden? Jaja, in België overtreft de realiteit de fictie nog altijd.

Ik heb een idee. Als de regering nu eens een fonds opricht waarin gewone burgers geld kunnen storten en waarmee vervolgens privé-gevangenissen gebouwd kunnen worden? In de VS hebben ze al aangetoond dat zo’n instelling zonder problemen met succes als regulier (winstgevend) bedrijf gerund kan worden. Ik denk dat iedereen hierbij zou winnen (behalve de gevangen). Als investeerder sla je zo 2 vliegen in één klap: meer veiligheid want minder gevangenen die ontsnappen én een kans op een mooie (verzekerde) return op je geld. De overheid (die zelf ook kan investeren) moet niet meer instaan voor de gebouwen en het (stakend) personeel, maar betaalt gewoon een vaste kosprijs per gevangene. De privé-gevangenis krijgt een deel verzekerd inkomen (vast overheidsbedrag) dat kan aangevuld worden met bijkomende inkomsten door het werk dat de gevangen verzetten, het uitbaten van de gebouwen, …